*-* ฉาวอำ CHALAM ตัวหนังสือมีชีวิต *-*

เกริ่นนำ

ปาร์ตี้ที่ฉาวไป เป็นปาร์ตี้ที่จัดโดยบริษัท เบียร์ สีเขียวแห่งหนึ่ง

จัดที่ชั้น 18 ฟังดูแล้วเป็นปาร์ตี้ที่หรูสุดของปี

-

แต่มีหนึ่งเรื่องที่แอบแฝงอยู่

คือเพิ่งได้อ่านเรื่องราวจากเพื่อน คิดแล้ว เออ ถ้าฉาวไม่เมา ฉาวก็น่าจะคิดได้นะ

-

พอดีฉาวเมาเลยไม่ได้คิด

-

โดยปกติ ปาร์ตี้ที่จัดโดยบริษัท ขายเหล้าเบียร์ มีแนวโน้ม ที่จะมึนเมาเยาวชนให้ถึงที่สุด

เพราะ เร่งยอดขาย และกระตุ้นแบรนด์

-

แต่ฉาวอำมาคิดดูแล้วแบรนด์คุณไม่ได้มีความรับผิดชอบต่อวัยรุ่นและเยาวชนรุ่นแก่

1. สถานที่ไปมีความแออัดมาก  ไม่มีการ limit จำนวนคน อากาศภายในไม่เพียงพอ

(ไม่ได้ดูดบุหรี่ แต่อากาศไม่พอ)

2. สถานที่ไปอยู่บนชั้น 18 ที่ไม่มีบันได และทางหนีไฟ

3.คนไปงาน ตั้งคำถามว่า .. ขนาดคนไปไม่พร้อมกัน ลิฟท์ขึ้นยังไม่พอ 

 แล้วถ้าเกิดอะไรขึ้น คนจำนวนมากต้องลง จะลงอย่างไร

เพราะ เด็กประถมก็คิดได้ว่า ลิฟท์จำนวนแค่นี้ไม่พอแน่แน่ แค่ขึ้นไม่พอ แล้วจะลงอย่างไร

4.ไม่มีใครรู้ ว่า ไม่มีทางหนีไฟ จนเมื่อขึ้นไปถึงแล้ว ถึงได้รู้กันว่า

.. ไฟอย่าไหม้ นะ ไหม้ปุ๊บ จบ ตายสถานเดียว

5. ไม่มีแผน ระวังเพลิงไหม้ รวมถึง ชั้นบน ไม่มี fire  ที่ดับไฟ สีแดง ซึ่งมองดูแล้วไม่ดีแน่

(เท่าที่รู้ ตามผับทุกผับ จะมี ที่ดับไฟ  ไม่ใช่ตามกฎหมายหรอก

--

ในอดีตมีภาพยนตร์อยู่ 1 เรื่อง.ชื่อตึกนรก.

พูดถึงการจัดปาร์ตี้ บนชั้นสูงสุด แห่งหนึ่ง..

..แล้วไฟไหม้..

แขกตายเกือบหมด

..

ไม่รู้สินะ

บางทีเราก็ต้องคิดแหละ

..

ว่าความสนุกแค่ไม่กี่ชั่วโมงในชีวิตมันคุ้มหรือเปล่า ที่จะต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงทั้งชีวิต